واقعاً يچيزايي رو ميشنوم سرم سوت ميكشه، با خودم ميگم خدايا اينا چيه؟ اينا چيه؟ ما خوده شيطانيم، خوده خودش، فكر كنم منظوره خدا از شيطان همون انسانه، خداروشكر ميكنم واسه ايني كه هستم خانواده اي ك دارم. اكثره اوقات ناشكري ميكنم ولي خدا خودش به هرطريقي بهم نشون ميده كه بهم چي داده، هرروز بيشتر از ديروز شرمنده اش ميشم، واقعاً ماها خيلي ناشكريم، من خيلي حساسم، كوچيك ترين چيزهارو به بزرگترينا تبديل ميكنم. ولي وقتي مشكلاي ديگرانو ميبينم ميفهمم ماله من مشكل نيست فقط بهونه ست.
چندروزه ديگه تا تولدم مونده؟ ٨آذر، دقيقاً روزي كه تعطيله :))، خب ميتونيم نسبتاً بگيم تولدم روزه خوييه ولي اگه مناسبته تعطيل شدنو كه شهادته پيامبره درنظر نگيريم، هرچند دوست داشتم روزه تولدم مدرسه باشم ولي نشد ديگه!
برچسب:
نویسنده: شیدا صالحی